به دنبال زندگی هستیم اما در زندگی هستیم
به دنبال راهیم و راهیم در انتظار لحظه هائیم .
ما چه می خواهیم تا به حال نداشته ایم؟
و چشم هایمان به آینده سفید مانده
کدام قصه ی نا تمام ما را به فردا وصل می کند...؟
گوش هایمان چرا از این همه کلمه های گفته شده پر نمی شود
و چرا چشم هایمان سیرامونی ندارد؟
شوق دیدن کدام صحنه جدید کدام چهره کدام تصویر پلک ها را تا صبح می گشاید...؟؟؟
چند بستنی چند ظرف شاه توت طعم زندگی را در این تکرار نره ای دیگر خواهد داد
چند بار دیگر دریا بر روی دلت دریایی می شود
چند بار کوه را تماشا کنی مقاوم و استوار خواهد شد؟
در این نگاه ها به کجا رسیده ای
که دریا ها نرفته و کوه ها و درخت ها ی ندیده را جستجو می کنی؟
سفر تو را به کدام سو فرا می خواند
در باران چه دیده ی که در کنار رود اتراق میکنی؟
برگ نزدیک ترین درخت را در خا نه ات دیده ای
که برای رسیدن انبوه درخت ها ساعت ها در جاده می رانی؟
میانه همسایه ها و هم محله هایت را درست دیده ای
که برای رسیدن دیدن آدم های دیگر به آن سوی آب ها سفر میکنی؟
باور کن همه ی این بازی ها برای پیدا کردن خودمان است
و ما برای گم کردن خودمان افسوس دنیا و جاده ها و بازی ها یش شده ایم
و از این سو به آن سو می رویم
پس بیش تر بیندیش